Beautiful Boklammetjie

Beautiful Boklammetjie

Thursday, 17 November 2011

Eden...'n parys

Eden, die tuin van God…so perfek soos wat my menslikheid iets kan voorstel…stroompies water wat kristalhelder oor groot, ronde klippe kabbel. Groen plante met majestieuse bome en die son wat strepe deur die blare laat syfer.  ‘n Wasigheid oor die waters in die vroeë oggendlug.  'n Pragtige bokkie wat rustig kou aan 'n grassie.  Dit moes beeldskoon gewees het en so suiwer! 

HEILIG

Dat God vir Adam vra om die diere wat hy pas met Sy Skepperhand gemaak het name te gee, getuig van verhouding.  Amper soos ‘n pa wat vir sy seuntjie ‘n hondjie gee en sê hy kan self besluit wat sy naam gaan wees.  God het dit alles goed gemaak en besluit om die vreugde daarvan met Adam te deel.

My klein mensebrein dink dat God groot planne gehad het vir Adam en sy Eva.  ‘n Nader as naby verhouding met Sy skepsels, Sy kinders wat Hy na Sy beeld gemaak het.  En kyk, God lyk nie soos ‘n mens nie, dink ek.  Die beeld waarna Adam-hulle (en dan natuurlik ook ons wat vandag lewe) gemaak is, is die geestelike beeld in die mens, die karakter van God, Sy heiligheid.  Liefde.  Vreugde.  Vrede.  Geduld.  Vriendelikheid.  Goedhartigheid.  Getrouheid.  Nederigheid.  Selfbeheersing... 

Wat my die meeste tref van Eden is die intieme, persoonlike, direkte verhouding tussen God en Adam en Eva.  Kan jy jouself indink?  Saligheid op sy beste.  Rustigheid.  Sekerheid.  Dit, glo ek, was die plan – ‘n liefdesverhouding tussen God en die kroon van Sy skepping.  Tog het Hy dit nie afgedwing op Adam en Eva nie.  Hy wou hê dat hulle dit moes KIES.  Hy wou hê dat Eva moes NEE sê vir die slang en nie inkoop in sy slinkse planne nie.  Hy het haar ‘n vrye wil gegee, want anders sou dit gedwonge liefde (of dan ‘n element daarvan, naamlik gehoorsaamheid) wees. 

En toe begin ek wonder – hoeveel van Eden kan ek vandag, hier, in Pretoria, hê?  Kies ek nie soms om God se teenwoordigheid mis te kyk nie?  Ontgaan die volmaan of die sonsondergang my nie as gevolg van my eie nalatigheid nie?  Kies ek nie ook maar die appel wanneer dit vir my aangebied word en ek dink God sien dit nie?  En dit is nie wat God wil hê nie. 

Ek wil kies om in Eden te lewe en al die wonderlikheid daarvan te ervaar.  God is hier by my en jou in ons omstandighede en wil hê ons moet Hom raaksien.  Ons moet kies om met Hom te gesels en vir Hom te vertel van elke opwindende nuwe ding wat ons leer of elke hartseer wat onverwags tref of oorwinning wat kom.  Koningskinders moenie sonder hul Koning in hierdie wêreld lewe waar dinge so effens hand-uit geruk het nie.  Koningskinders moet koningsverhoudings met hul Koning hê.  Jip, dis bonatuurlik, dis ongewoon, maar kom oor dit.  Kan jy regtig verwag dat God natuurlik/normaal moet wees?  Komaan!  Hoe het jy gedink werk die Ewige Lewe?  Dis NOU reeds hier!  Eden is hier!  Kies dit.

Wees heilig, want God is heilig.

Wednesday, 2 November 2011

Mallemeule van gebeure

Soms gebeur slegte dinge met goeie mense deur hul eie toedoen.  (In hierdie scenario sien ek nou myself ewe hooghartig as die goeie mens).  Soms gebeur 'n REEKS slegte dinge met 'n goeie mens oor 'n tydperk...  In my geval is motors die afgelope tyd 'n refrein in my lewe.  Kom ek brei uit...

Ene Konstabel Iemand van Bloemfontein skakel my nou die dag:  "Onthou jy my nog?"  Die gebeure van so 'n jaar en 'n half terug toe ek 'n motorbotsing sien gebeur het en ek en my twee broers eerste op die toneel was om die polisie en ambulans te bel, speel weer voor my oë af.  Ja, ek onthou.  "Ja, uhm, jy moet kom getuig."  In Bloemfontein?  "Ja".  Die staat gaan my dagvaar om te getuig in die saak wat nou 'n saak van strafbare manslag is.  Dis in Bloemfontein.  Jammer, hoor, maar dit beteken jy sal verlof moet insit.  Skokgolf.

Laasweek was ek een oggend so bietjie omgekrap en toe ook nie so aandagtig toe ek by ons werk se ondergrondse parkering uit "reverse" het nie.  Toe ek nog so ingedagte kyk, sien ek 'n sagte beweging by my baas se motor.  Ek het hom geskraap!  Skokgolf.

Ter agtergrond:  die motor waarmee ek bestuur het, is wit.  My baas se motor is swart.  Die gevolg is 'n wit strepie op 'n swart motor en 'n baie verleë werknemer wat URE vat om die nuus te breek.  Ek doen dit toe wel en my baas is, soos te wagte, ontsteld (maar darem nie so ontsteld dat sy onredelik is nie).  Die ooreenkoms is dat ek paneelkloppers toe moet gaan en kwotasies kry...

Vandag kom my baas in my kantoor in met 'n smaal op die gesig en 'n spoedkaartjie in die hand.  PRAGTIGE foto van die werksmotor wat ek tot onlangs toe nog geleen het se agterkant.  R375, die "discount" bedrag.  Skokgolf.

En so is ek verantwoordelik vir my eie informele sekwestrasie. Wat de os, Boklammetjie?  :)  Waar is die dae toe ek nog my pa veroordeel het oor 'n spoedkaartjie naby Keimoes?  En waar is die dae toe ek net eenvoudig nie 'n MOONTLIKHEID van 'n motor-krap-geval gehad het nie?  In die verlede, dis waar!

As iemand weet van 'n naweek-joppie, laat weet maar.  As enige van my vriende my nie meer sien in die volgende maand nie - ek vra byvoorbaat verskoning.

Einde van dag 2 November 2011:  Boklammetjie minus een dag verlof minus R375 en minus die wit krap op die swart motor.  Jy kan nie sê ek stagneer nie, ne!  :) 

If life gives you lemons, make lemonade! 

Tuesday, 25 October 2011

Jou dag is...wat..BLOU?

Mmmm, jy kom by die toegangshek by een of ander winkelsentrum en kan nie die knoppie bykom nie.  Recalculating...sit motor af, maak die deur oop en gryp vies die toegangskaartjie.  Nou wil jy iets pragtigs koop by die winkel, maar die kaartmasjien werk nie.  Recalculating...hardloop na die OTM en vang jouself in 'n omstrede lang ry.  Ugh! 

Vanoggend gebeur daar ook weer so iets wat nou net nie loop soos wat ek dit beplan het nie en ek ruik my eie selfsug raak.  Ek parkeer weer 'n myl ver en stap die helfte van die myl oppad na waar ek moet wees voor ek besef ek het 'n dokument in die motor vergeet.  Op hierdie stadium begin sin weer terug in my brein in syfer...kyk rond, jong.  Jy het seker nou net iets gemis wat mooi was.  Ek sien pragtige jakarandabloeisels en kyk twee keer na die kleuterskool wat pouse hou...jillende kinders is oral op die terrein besig om mekaar te jaag of te gly of net rug-aan-rug te sit en niks eens te sê nie.

Oppad terug verkyk ek my sommer weer aan die kinders en die bloeisels en nou ook sommer die ander karakters op straat.  Die verskeidenheid is asemrowend.  Dit roof my van my asem.  Swart en bruin en wit en selfs oosters.  Wit motors, rooi motors, groen motors, geblomde motors, gebreekte motors...  Aktetas-draers, hoë-hak trotse dames, karwagte, groot-oog kleuter aan ma se hand... 

Jy sê jou dag is blou?  Toegegee, dit gaan nie altyd goed nie, MAAR  jy mag nie toelaat dat die motor wat jou na 'n amperse ongeluk lei jou bui bepaal nie.  Jy sê dis nie jou dag nie?  Jy is reg - die dag behoort nie aan jou nie.  Dis die Here s'n!  Let's rejoice in it!  Recalculating...JY HET 'N WONDERLIKE DAG EN IEMAND OM DAARVOOR TE DANK!

Monday, 3 October 2011

To Dearest Beryl

“Words don’t come easy to me.  How can I find a way to make you see I love you.  Words don’t come easy…” – F.R. David, Words

Die inskrywings in boeke kan soms nogal interessant wees.  In ‘n Charlotte Brontë boek, Jane Eyre, sien ek die inskrywing:  “Kym Mills ‘86” en op die volgende bladsy staan daar:  “Helen’s Philosophy pg 56”.  Dit was verseker ‘n voorgeskrewe boek!  Ek wonder wat Helen se filosofie was en of arme Kym darem die boek geniet het.  So, ek blaai na bladsy 56 en ja, daar het Kym dit onderstreep:  “It is far better to endure patiently a smart which nobody feels but yourself, than to commit a hasty action whose evil consequences will extend to all connected with you – and besides, the Bible bids us return good for evil.”  Kym het nie genoeg geskryf dat ek kan aflei of sy die boek geniet het nie, maar sy het onderstreep en omkring en prentjies geteken tot op die laaste bladsy.

My eie liedboek het ‘n inskrywing met my pa se geliefde, netjiese handskrif. 

“Beatrix Janetta Kennedy.  Geb.  22.3.1986
Met baie liefde van jou ouers; John en Ria Kennedy:  28.10.2001
Psalm 68 vers 20 ‘Dag na dag dra Hy ons’”

Hierdie getuig van ‘n pa wat lief is vir sy dogter en iets daarvan wou verewig.  Sy liefde vir doopname en ons van kom ook sterk deur.  Ek wonder wie gaan my liedboek eendag erf en spekuleer oor wat ek op 15jarige ouderdom deurgegaan het.  Sal die persoon weet dat dit die jaar was wat die nuwe Liedboek die ou Psalms en Gesange vervang het in die NGK?

Ek leen ‘n boek van ‘n vriend wat hy tweedehands gekoop het, This Present Darkness van Frank E. Peretti, en ek begin dit toe lees vanaand.  Op die binneblad staan die volgende inskrywing:
“To Dearest Beryl
May the Lord use this to give you
further insight into His mission
for your life
Love
Stasi
Xmas 1988”
Sjoe, ek is sommer van voor af bly vir Beryl se part dat sy ‘n vriendin soos Stasi (gehad) het wat omgee vir haar hart!  Dis darem nou nie vir ‘n swak rede wat Salomo geskryf het dat mens ‘n vriend kan kry wat nader as ‘n broer is nie.  So het “Dearest Beryl” ‘n sussie-vriendin gehad wat saam met haar wou hê haar lewe moet doen wat God wil hê dit moet doen.

Soms kom daai woorde nie maklik nie, maar tog, wanneer hulle kom, kan hulle so mooi wees en nog vir jare later ‘n lewenslessie vir ander gee.  Dis nou te sê as iemand die hart sal hê om die boek aan ‘n tweedehandse boekwinkel te verkwansel. 

Monday, 22 August 2011

Chick flieks...

As ek hierdie blog-inskrywing kon begin met 'n verleë smile dan het ek. Hoek, lyn en sinker...ek val elke nou en dan sommer GOED vir 'n chick fliek. Dit maak nie saak wat jy sê nie - as die dag by die werk verby is en die uitstappie Pick 'n Pay toe om die week se inkopies te doen jou nie opgewonde maak nie, dan voel dit GLAD nie sleg om 'n Mandy Moore romantiese komedie van die rak af te haal, 'n glasie witwyn te gooi en in die gemak van 'n sweetpak jou sorge te laat gaan nie.

Ag, ek weet die flieks is onrealisties en ek raak nie verlief op die ridder wat stylvol sy wit perd beheer nie. Dit laat my net goed voel. Dit maak my lus om met klein Jack Russeltjies te speel of my tone in 'n stroompie te steek. Dit laat my wonder waarom ek nie meer klein dingetjies doen waarmee ek die mooi van die lewe waardeer nie. Ek koop sommer vir myself 'n bos kleurvolle blomme en gee dit vir myself met 'n vreugdevolle Aquafresh smile.

Chick flieks moet ons nie op 'n idilliese romantiese wolkie laat sweef nie, maar as dit ons kan herinner daaraan om lekker dinge te doen, is dit darem seker ook okay.

Hulle sê: "The best things in life are free"...kou daai gedagte soos 'n chappy... Ons praat nou van "verniet" in die sin dat dit nie geld kos nie. 'n Verhouding met enige ander uniek-spesiale mens kos jou nie geld nie (alhoewel 'n paar manne dalk sal verskil hiervan), maar dit kos tyd en energie. 'n Goeie lagsessie is verniet, maar kos dalk dat jy soos 'n varkie klink! {Snork!} Dat 'n eine-kleine dogtertjie vir jou sê jou ring is "nice" kos net 'n oor wat luister.

En BBM is ook free! ;) En reënboë en watervalle en swaeltjies en sonsondergange en skoenlappers en seepbelle en en en...

Thursday, 11 August 2011

Lukraak

Mens kry darem anderster mense. So moet ek soms dokumente aflaai by mense se huis. Ek het nog nooit die mense van die huis ontmoet nie, maar ek ry al die pad soontoe toe-oë. Die omgewing interesseer my omdat daar worshondjies is en tieners met laag-hang broeke en 'n kerk en strate met name soos Graniet en Sandsteen en Dakota en Vampire...en so aan. Ek het selfs al die mooiste hamerkopvoël daar gesien rondpik en -knik. Dis 'n normale woonbuurt (as daar regtig so iets bestaan).

Die huis se binnekant is verborge vir ons, maar die buitekant waardeer ek veral vir die brawe Basset met sy lang ore wat my ore van my lyf af blaf. Dit help ook nie om persoonlikheid te wys en vriendelik te wees en te "Ounooi se honne" nie. Hy is die baas van die agterjaard en hy sê dit!

Met al die besoeke aan die erf wie se eienaars ek nie ken nie, kry ek wel te doene met die bediende. Bediende 1 is, dink ek, gefire, want die laaste twee kere is daar 'n nuwe vroutjie. Ek begin wonder wat aangaan daarso, want vandag kom sy daar uit met blou goeters in haar hare. Nee, nie krullers nie! Ek praat van haarkleursel wat nog nie oor die hele kop gevryf is nie. Dis snaaks! :)

Ek wens soms ek kan so random wees. Dan onthou ek weer dat ek Leon Schuster se hele Gautful in Paradise CD ken en ook sy Hoppitie Skoppetie Rugbybal en ander dergelike liedjies. O jitte, mense. Ek dink ons sit met 'n klomp "randoms"! Geniet die "randoms" in jou lewe en geniet dit om 'n "random" te wees. Die lewe is te kort!

Saturday, 6 August 2011

Stukkend, maar mooi!

"The broken pieces of you past is just a beautiful mosaic of you future." So sê Retha McPherson in een van haar gesprekke op Dvd. Dis een van daai sê-goed wat ek nooit sal vergeet nie omdat dit so waar is, so mooi is en op daardie stadium so bevrydend.

Want mens voel nie altyd mooi nie. Jy voel soms stukkend en goor en soos 'n slagoffer van omstandighede. Of net 'n slagoffer. PUNT.

Dink daaraan - 'n mosaïek is *pragtig*. Die stukkies daarvan is gebreekte glas van verskillende kleure en groottes (mens kry nie elke keer op dieselfde manier seer of ewe seer nie). Die kunstenaar het elke stukkie vir 'n rede op 'n spesifieke plek gesit om die hele prentjie te vorm. Dit is hoe kragtig God werk.

Dis nie God wat ons kom breek nie. Dis Hy wat die stukkies kom optel en bymekaar voeg. Dis Hy wat kom mooi maak wat lelik gemaak is deur omstandighede of deur die vyand, hoe jy dit ookal sien.

As ons dalk net so bietjie kan wegbeweeg van die mosaïek-beeld af... Ek dink 'n seer persoon kort liefde soos 'n vlieskombersie. Spesifiek 'n vlieskombersie omdat dit lig is en nie versmoor nie, maar daai veiligheidsgevoel gee - 'n sagte, maar definitiewe vertroosting. Jy is nie alleen nie, maar jy is teer en iemand neem kennis.

Jes 38:5 - "Ek het jou gebed gehoor, jou trane gesien"

Moenie alleen wees in jou seer en pyn en hartseer nie. Skryd 'n briefie\gebed vir God en lees dit vir Hom. Hy weet wat in jou hart aangaan, maar Hy wil hê jy moet dit vir Hom vertel, want Hy wil daai verhouding met jou hê. Dis soos enige ander verhouding. Die 'n groot voorreg en eer om te mag deel in iemand se storie. So is dit ook met ons Hemelse Vader.

Hy bring die gom en die goedjies om te genees, om die stukkies bymekaar te sit op 'n nuwe manier, want soos mens breek en seerkry, so leer jy ook nuwe dinge en as gevolg daarvan leef jy anders . Al is dit net dat jy daarna ook ander raaksien wat deur dieselfde ding gaan.

Liewe mensie, die Here het jou lief genoeg dat niemand anders jou hoef lief te hê nie. Hy het jou prys betaal. Hy gaan jou kom haal. Vir nou is jy hier op die aarde met jou mosaïek vir 'n sekere doel. Jou lewe tel!